แบกแรงบัลดาลใจ

posted on 03 Jul 2008 17:22 by pangtode

02/07/51

หลังจากตอนนี้หัวสมองตีบตันไปหมดแล้ว ไม่รู่ว่าจะเขียนอะไรใหม่ การบ้านเยอะ ยังไม่ได้กินยาแก้สมองผูกตราควายบิน

วันนี้ก็เลย โดดเรียน(คลานออกมาจากห้องเรียน) นั่งรถเมล์ไปแบกแรงบัลดาลใจที่หอศิลป์เจ้าฟ้า งานภาพถ่ายฝรั่งเศส(x4France:history of Franch photography from its origin yo present days) เป็นงานภาพถาวขาวดำ ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส จากอดีตถึงปัจจุบัน 100ภาพ

เสียดายที่เขาห้ามถ่ายภาพก็เลยอดเอาภาพมาให้ดู(แต่เด็กโรงเรียนไฮโซ มันถ่ายได้ แล้วทำไมเราถ่ายไม่ได้?) ถึงจะถ่ายไม่ได้แต่ก็ได้ความประทับใจ แบกแรงบัลดาลใจกลับบ้าน ไปงานนี้ได้ความรู้เกี่ยวกับฝรั่งเศสเยอะมากกกกกกกกกก แนะนำให้ไปดู

08/06/51-08/07/51(ไกล้หมดเวลาแล้วนะ)

ณ หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตติ์ (ใส่ชุดนักเรียนนักศึกษาเข้าฟรี)

ถึงนกน้อย

posted on 01 Jul 2008 18:55 by pangtode

  ฉันเคยมีอิสระ  ฉันเคยมีปีก

ฉันเคยบินทั่วฟ้าอันกว้างใหญ่  ปราศจากขอบเขต

  วันนี้ฉันปราศจากอิสระ  ฉันไม่มีปีก

ฉันเดินต้วมเตี้ยมบนพื้นดิน  ที่มีขอบเขต

  ฉันไม่ได้ถูกกักขัง  ฉันไม่ได้ถูกจองจำ

แค่ขาดปีกก็เหมือนถูกกักขังอยู่ในกรง

*ขออุทิศให้น้องประทัด(นกปรอท) ที่จากโลกใบนี้ไปก่อนวัยอันควร  ขอให้มีความสุขกับชีวิตหลังความตายนะ

27/06/51 

หลังจากแวะไปซื้อหนังสือa book (ที่งานa book fair) เซนทรัลเวิล์ด หมดตังค์ไป900บาท

 

 

ถ่ายมาได้แค่3รูป  ถ่ายเอง

...

  จากนั้นก็ได้มีโอกาสได้เดินมาดูงานEARTH From ABOVE ซึ่งเป็นงานแสดงภาพถ่ายทางอากาศของYann Arthus-Berthrawl

  เป็นภาพถ่ายมุมสูง(Bird's eye view) ดูเผินๆแล้วก็ดูสวยดีถ้าคุณไม่ได้พิจารณาอะไรมาก แต่ถ้าคุณวิเคราะห์ แล้วอ่านคำประกอบใต้ภาพแล้ว ไม่อยากจะบอกคุณว่า "ฉันรู้สึกอนาถใจกับโลกใบนี้มาก"  สิ่งแวดล้อม ทรัพยากรธรรมชาติที่ถูกทำลาย น้ำท่วมบางเกาะ ภาวะโลกร้อน  ภาพถ่ายในงานมันบอกบอกเล่าสภาพของโลกที่ฉันและอีกหลายๆคนยังไม่เคยรู้

  โลกใบนี้มันแย่กว่าที่คุณรู้ อยากให้ลองมางานนี้ดู(03/06/08-09/09/08 @zen)

  แต่อย่าเพิ่งสลดมากไป อย่าหมดหวังกับโลกใบนี้ คุณจงมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อโลก  และรับผิดชอบโลกในส่วนที่คุณกระทำ(รับกรรม) เออ หนังสือที่ซื้อไปมันก็เปลืองทรัพยากร เหมือนกันนี่นา

...

  หลังจากแป้งทอดเดินทั่วงาน มันก็เริ่มรู้สึกว่าย่ามที่บรรจุเสื้อผ้ากับถุงเท้าเหม็นๆ"หนักว่ะ" ถุงหนังสือ8เล่ม"ก็หนักว่ะ" ต้นกระบองเพชร"อันนี้ไม่หนักแค่กลัวมันหก"  เพิ่งรู้ว่าหนัก แป้งทอดก็เลยรีบขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้าน  "แป้งทอดบ้าหอบฟาง?!?" 

  ลืมบอกไปว่าวันนั้นมีงานอินดี้ด้วยคนเยอะ "ไม่รู้ดิ เดี๋ยวนี้ใครๆก็ชอบบอกว่าตัวเองอินดี้ ทั้งๆที่ไม่เคยรู้ว่าอินดี๋มันคืออะไร"  เฮ้อ!คนเดี๋ยวนี้มันชอบทำตามๆกัน น่าเบื่อจัง (คิดกันเป็นบ้างมั้ย)

  กวีไม่เคยบอกตัวเองว่าป็นกวี...

  อาร์ตติสต์ไม่เคยบอกว่าตัวเองติสต์...

  แป้งทอดไม้เคยบอกใครว่าไม่เต็มบาท...

  คนอินดี้ไม่เคยเรียกตัวเองว่าอินดี้... แต่คนที่ชอบเรียกตัวเองว่าอินดี้ทั้งที่ไม่จักคำว่าอินดี นั้นแหละอินดี้เทียม

ขอโทษที่มันอาจจะกระทบบางคน แต่ถ้าใครบางคนคิดได้แป้งทอดก็ดีใจ

_________________________

Simple action you can take to save our planet *

1.Car-pool use public transporation if possible

2.Give your car a helth-check

3.Say "NO" to shopping bags

4.Recycle and separate trash before disposal

5.Always switch off . Don't forget switch off light and all electric appliances

6.Change ligth bulbs to energr-saving bulbs

7.plant tree

8.Improve water management. Turn off the tap when brushing your teeth or during shower when possible,Leaving the yap running up to 9 litres of water a minuite or26,000 liters of water per family per year

9.Use paper only when necessary

10.Reuse , recycle and reduce whenever possible

11.Audit yourself and tell yourself that every little effort counys

*

http://www.yannarthusbertrand.org/

 

สวัสดีกาลเวลา

posted on 24 Jun 2008 22:01 by pangtode

  วันนี้เป็นวันครบรอบ76ปี ของการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นประชาธิปไตย(ตรงไหนหว่า?)

...

  และสิ่งมีชีวิตตนหนึ่งจุติบนโลกครบรอบ16ปี มันเริ่มห่าม เริ่มดิบ เพ้อเจ้อ หลุดโลก มากขึ้นทุกวัน

...

  บางช่วงเวลาดีซะจนฉันอยากจะหยุดมันไว้อย่างนั้น  เฝ้าดูมันอย่างเพ้อฝัน

  บางช่วงเวลาทั้งแย่ทั้งน่าเบื่อซะจนอยากจะให้มันฝ่านไปไวๆ

...

  เหมือนเวลาจะหมุนไว  แต่ยังไงเวลายังเดินด้วยความเร็วสม่ำเสมอ (ยกเว้นความรู้สึกที่เป็นตัวตัดสินความเร็วของเวลา)

  รอยเท้า ก้าวเดิน แรงบัลดาลใจ ความรัก ความห่วงใย ความรู้ ชีวิต ความสุข รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ น้ำตา ความเศร้า ขอบคุณทุกคนที่มอมสิ่งเหล่านี้ให้กับฉัน

ยาบรรเทาความเหงา

posted on 22 Jun 2008 21:13 by pangtode

อยู่กับความเงียบเหงา  ความโดดเดี่ยว

 ...

เครื่องใช้ไฟฟ้าที่เรียกว่า "วิทยุ" กำลังเปลี่ยนพลังงานไฟฟ้าให้เป็นเสียง

สามารถบรรเทาความเหงาได้เพียงชั่วคราว

...

แต่ไม่ดีเท่ามีใครสักคน มาอยู่ข้างๆ

 

  เขาอาศัยอยู่ในเมืองอันโดดเดี่ยว

  เขาหายใจเข้าออกไปวันๆ โดยที่ไม่ได้คิดอะไร

  เขาไม่เคยรู้จักความสุข ความทุกข์ เป็นมนุษย์ด้านชาหน้าตาย

 ต่อมา...

 

  สุนัขลายจุดได้หลุดเข้าไปในเมืองอันโดดเดี่ยว

  4ตา 4หู 6ขา 2ใจ (ไม่ใช่สัตว์ประหลาดนะ)สุนัขกับคน

  ฟ้าส่งสุนัขตัวนี้มาเพื่อเขาหรือไม่?

  โลกของเขาเปลี่ยนไป เมื่อได้พบสุนัขลายจุด

  เขายิ้ม เขาสุข เขาทุกข์ เขาร้องไห้ เขาหัวเราะ  ร่วมกับสุนัขลายจุด

  โลกของเขาจึงไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป

  สุนัขลายจุดเป็นส่วนที่หายไป  เข้ามาเติมเต็มชีวิตของเขาให้มีชีวิต

แด่สังคมอันวิปริต

posted on 15 Jun 2008 10:11 by pangtode

ใครสร้างความแก่แดด ให้กับเด็กน้อย

ใครสร้างความไร้สาระ ให้กับวัยรุ่น(เช่น ฉัน)

ใครสร้างความไร้เหตุผล ให้กับผู้ใหญ่

ใครสร้างความอคติ ให้กับผู้เฒ่า

ใครสร้างความไร้สมรรถภาพ ให้กับการศึกษาไทย แต่ผู้ที่ต้องมารับกรรม คือ เด็กตาดำๆทั้งประเทศ(รวมทั้งเด็กคนนี้ด้วย)

ใครสร้างความไม่รู้จักพอ ให้กับนักการเมืองหน้าสี่มุมสี่ด้าน

ใครสร้างความไร้สำนึก ให้กับนักการเมือง

ใครสร้างความเห็นแก่ตัว ให้กับคนในสังคม

ใครสร้างโลกร้อน...คุณคงรู้ว่าใคร...ขอให้คุณมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อรับผิดชอบโลก ในส่วนที่คุณก่อ