สองเท้าเดินไปเดินมา แล้วหายใจเข้าออก

ลองโทรไปตามเบอร์ที่เขาให้ไว้รึยังอ่ะครับ เผื่อเขาเป็นผู้วิเศษ แก้เหงาได้จริงๆ เอิ๊กๆ

หายไวๆ เน่อ

เรื่องการเลือกเรียนเป็นปัญหาอมตะทุกสมัย...
ถ้าเราเลือกทางของเราก็ทำให้เต็มที่และดีที่สุด...
แล้วท่านแม่จะเข้าใจ..

หลายๆ คณะอย่างนิเทศก็มีถ่ายรูปและน่าจะไปได้หลายทาง

-*- แอบน่ากลัว

แต่ถ้าแก้ได้จริงละก็ หึหึ โทรแน่ๆ

เหงามากมาย

ท่านว่า อยู่คนเดียวจงระวังความคิด อยู่กับมิตรจงระวังวาจา อยู่กับมารดาบิดาจงระวังการปฏิบัติตน บางอย่างที่เราพูดเราทำไปก็อาจทำให้พ่อแม่น้ำตาตกในโดยไม่รู้ตัว

เราเข้าใจกันว่า ชีวิตเป็นของเรา หัวใจเป็นของเรา ใจนี้เป็นของเรา แต่ใครล่ะที่เป็นผู้ให้ร่างกายจิตใจนี่กับเรา

ตอนแรกแม่อาจจะยังไม่เข้าใจ เราก็ค่อยๆพูด และทำให้เขาดูแล้วกัน ทำให้เขาเชื่อว่า เราสามารถเอาตัวรอดได้ด้วยการทำในสิ่งที่เราชอบจริงๆ ไม่ใช่ทำเพื่อความสนุกไปเรื่อยๆ

ปล.รับจ้างแก้เหงานี่ช่างกล้าให้เบรอ์จริงๆนะ

อย่ากลัวที่จะฝัน ทำฝันของคุณให้เป็นจริง สู้ครับ เป็นกำลังใจให้

เลือกที่เรารักและทำให้ดีที่สุดครับ

ภาพสวยน่ะ แต่สาระมัน...

เราก็ชอบร้องไห้กับหมาน้า~~!

แป้งไม่มีงานทำ มาขายน้ำเต้าหู้กับเราก็ไ้นะ ไม่เครียดๆ

ไม่รู้เหมือนกันว่าชีวิตเป็นของเรารึเปล่่า
แต่เราต้องอยู่กับสิ่งที่เราเลือกไปตลอด

ไม่ใช่เหรอ?

ป.ล. แต่ก็เข้าใจนะที่ว่าอยากให้เดินทางสายที่มั่นคงน่ะ